ضرورت جلوگیری از آتش زدن زمین‌های کشاورزی پس از برداشت محصول

محمودخانی گفت: آتش زدن زمین‌های کشاورزی پس از برداشت محصول ضمن اینکه خطراتی برای اراضی کشاورزی دارد، سبب آلودگی محیط زیست می‌شود.

ضرورت جلوگیری از آتش زدن زمین‌های کشاورزی پس از برداشت محصولبه گزارش گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان، محمود محمودخانی دادستان عمومی و انقلاب شهرستان البرز اظهار کرد: آتش زدن زمین‌های کشاورزی پس از برداشت محصول ضمن اینکه خطراتی برای اراضی کشاورزی سایرین و مراتع ملی و طبیعی دارد، سبب آلودگی محیط زیست و تهدید بهداشت عمومی می‌شود.

وی افزود: این اقدام از مصادیق ماده ۶۸۸ قانون مجازات اسلامی است که مطابق آن هر اقدامی که تهدید علیه بهداشت عمومی شناخته شود از قبیل: آلوده کردن آب یا توزیع آب آشامیدنی آلوده، دفع غیر بهداشتی فضولات انسانی و دامی و موادزاید، ریختن مواد مسموم کننده در رودخانه‌ها، زباله در خیابان‌ها و کشتار غیرمجاز دام، استفاده‌ غیرمجاز فاضلاب خام یا پس آب تصفیه خانه‌های فاضلاب برای مصارف کشاورزی ممنوع است و مرتکبین به حبس تا یک سال محکوم خواهند.

محمودخانی به سازمان جهاد کشاورزی اعلام کرد: تدابیر پیشگیرانه لازم در این زمینه اتخاذ و متخلفان با تشکیل پرونده به این مرجع معرفی شوند.

انتهای پیام/

منبع خبر : باشگاه خبرنگاران جوان

سفری اعجاب انگیز به سی سال قبل/ «تخت جماران» هنوز هم بوی بهشت می‌دهد!

حاشیه نگاری باشگاه خبرنگاران جوان از یک بازدید به یادماندنی؛

به گزارش خبرنگار گروه سیاسی باشگاه خبرنگاران جوان، سربالایی را به تندی بالا می‌روم تا جایی که ضعف در ساق پاهایم می‌پیچد، اما ندایی در قلبم اجازه ایستادن نمی‌دهد، گویی شوق دیدار منزل یار برای اولین بار تمام منطق‌های دنیا را برایم بی‌معنی کرده است. با رسیدن به انتهای سربالایی وارد خیابانی می‌شوم که هنوز ردپای گذشته را می‌توان بر چهره آن مشاهده کرد.

در دو سوی خیابان منازل و مغازه‌هایی خودنمایی می‌کند که با وجود نوسازی برخی از آن‌ها هنوز ردپای قدیم را می‌توان دید، خانه‌هایی با دیوار گلی، سلمانی قدیمی و مغازه‌هایی از جنس گذشته قدیم خودنمایی می‌کند. وجودم یک سره چشمی شده و با اشتیاق تمام لحظات و مناظر را می‌بلعد و نمی‌خواهد حتی نقطه‌ای را از قلم بیاندازد. فکر آنکه روزی در این خیابان به آرامی قدم برداشته و این مناظر را با چشمان عزیزش دیده، تمام وجودم را می‌لرزاند و نفسم را به شماره می‌اندازد.

وارد خیابانی باریک‌تر می‌شوم که جوی باریکی از آب در میانه آن روان است. موسیقی طبیعت اینجا غوغا کرده، صدای آواز پرندگان و شرشر آب بهشت را تداعی می‌کند، اما آیا مگر این‌ها را در کوچه‌ها و خیابان‌های دیگر این شهر ندیده‌ام پس چرا اینجا برام اینطور تداعی می‌کند.

تند شدن تپش‌های قلبم ندا می‌دهد که نزدیک شده‌ام، کمی جلوتر کیوسک نگهبانی همراه با دو سرباز قرار دارند و پیش می‌روم. رسیدم و اکنون تنها درب فلزی بزرگ میان من و منزل یار حائل شده و باید از آن بگذرم. با معرفی خودم به انتظامات مقابل در وارد می‌شوم، باور نمی‌کنم که توانسته‌ام بعد از چهل سال قدم به جایی بگذارم که سال‌ها تنها از درون قاب تلویزیون به آن نگریسته‌ام.

جماران

اینجا جماران است، خانه مردی از دیار عارفان و عاشقان؛ مردی ادیب، سالک الی‌الله، سیاست‌مداری با دیانت و معلم اخلاق که شد پدر معنوی یک امت. امتی که هنوز بعد از سال‌ها همچون پروانه بر گرد شمع وجودش در جماران و حرمش جمع می‌شوند. باورش سخت است که فراق یار ۳۰ ساله شده است.

کوچه‌ای باریک که بر گِرد آن حسینیه جماران، منزل امام راحل، درب ورودی بیمارستان جماران، نگارخانه جماران و خانه آیت‌الله هاشمی رفسنجانی قرار گرفته است. کوچه‌ای سنگفرش شده که در آستانه ۱۴ خرداد ماه، سالگرد آسمانی شدن پیر جماران خود را برای پذیرایی عاشقان این بزرگ مرد آماده کرده است. اینجا زمان ایستاده است در فضایی میان سال ۶۸، گویی بعد از آن دیگر نفسی برای گذر نداشته است.

جماران

سمت راست درب ورودی قرار دارد که با پارچه‌های مشکی و تصویری بزرگ از امام راحل آراسته شده است. اینجا درب ورود بیمارستان جماران از مقابل بیت امام است و تنها در روز‌های ۱۲ و ۱۳ خرداد ماه به روی زائران این دیار باز می‌شود و در طول سال باید از در دیگری به بیمارستان تردد کرد. بیمارستان جماران یادگار بنیانگذار انقلاب اسلامی است و تنها شرط ایشان برای ادامه مداوا در این مرکز، استفاده عموم مردم بویژه ساکنان منطقه جماران از آن بوده است.

از در که وارد می‌شوی راهرویی طولانی و سیاهپوش در مقابلت قرار می‌گیرد، در انتهای آن درب اتاق CCU است اتاقی که ۳۰ سال پیش شاهد عروج ملکوتی روح امام در میانه اشک‌های جانسوز تیم پزشکی جماران و خانواده ایشان بوده است. مشاهده فضایی که سال‌ها تنها از قاب تلویزیون دیده‌ام برایم پر از جاذبه است. فضا را مانند سال ۶۸ حفظ کرده‌اند، تختی چوبی_فلزی به صورت مایل در ضلع شمال شرقی که در کنار آن دستگاه نارنجی رنگ احیا، یخچال کوچک شخصی امام، تلویزیون و قفسه‌ای فلزی قرار داده شده است در کنار تخت بر روی زمین هم سجاده قرمز رنگ این مرد خدا به چشم می‌خورد.

کرکره‌ای سبز رنگ و قدیمی پنجره‌ای را که سرتاسر قسمت شمالی اتاق وجود داشت را از بخش پشتی آن جدا کرده بود، در آن سال‌ها پشت این پنجره حیاط بیت امام بود و می‌توانستی گلدان‌های پر از گل را مشاهده کنی، اما بعد از فوت امام در آن قسمت دیواری کشیدند تا حیاط از دید بیمارستان محفوظ بماند.

در ابتدای ورود با مردی سیاهپوش که گرد پیری بر روی مو‌ها و صورتش کاملا نمایان بود، مواجه شدم. مشغول خواندن قرآن است، نزدیک می‌شوم و بعد از معرفی خودم جویای نام و نشانش می‌شوم. آقای صالحی یکی از اعضای تیم پزشکی امام است که در آن زمان با سنی حدود ۲۵ سال مدتی مدیریت این بخش و بعد از آن کار‌های رادیولوژی و تصویربرداری را برعهده داشته است. می‌گوید با تعدادی دیگر از دوستانمان در سال ۶۵ یک مجموعه کوچک درمانی شامل اتاق عمل و CCU بود را به صورت مخفیانه راه‌اندازی کردیم.

جماران

برای لحظه‌ای سکوت می‌کند گویا روحش با پرواز به دهه ۶۰ خاطرات را زیر و رو می‌کند و بعد با صدایی آرام می‌گوید؛ امام در مقابل اطبا و پزشکان آرام بود. ایشان اعتقاد داشت همانگونه که یک مرجع در حوزه دین تخصص دارد و صاحبنظر است یک پزشک هم در علم خود صاحب تخصص بوده و باید به تشخیص آن اعتماد داشت.

نظم را شاخصه مهم امام می‌داند و می‌گوید؛ ایشان همیشه مجموعه‌ای از یک شانه، رادیو، عینک، قرآن و آیینه را به ترتیب در کنار تخت خود می‌چید و برهمین اساس روزانه از آن‌ها استفاده می‌کرد. ما تیم پزشکی که در آنجا حاضر بودیم مشتاقانه هر روز به نوبت اتاق ایشان را تمیز و گردگیری می‌کردیم و یک بار که نوبت من بود، ناخواسته نظم آن‌ها را بهم زدم که امام بعد از دیدن آن گفتند که این‌ها را من به ترتیب چیده‌ام و نباید جابجا شود.

ویژگی مهم دیگر امام راحل را پیگیری اخبار روزانه داخلی و خارجی می‌دانست و می‌گفت ایشان حتی در اوج بیماری و بهوش آمدن بعد از ۴۸ ساعت بیهوشی حاصل از سکته قلبی هم سر ساعت مشخص با استفاده از یک رادیو خبر‌های داخلی و خارجی را چک می‌کردند. حتی آیت‌الله خامنه‌ای، آیت‌الله موسوی اردبیلی و آیت‌الله هاشمی رفسنجانی جزء اولین کسانی بودند که در همین اتاق به دیدار امام آمدند و درباره مسایل کشور به صحبت می‌پرداختند.

جماران

در میانه صحبت‌هایم با آقای صالحی میهمانان و بازدیدکنندگانی از خارج و داخل کشور به این مکان وارد می‌شدند و در کنار آن‌ها هم عکاسان و تصویربرداران به ثبت خاطرات می‌پرداختند.

در همین زمان بود که دکتر باطنی پزشک عمومی و تکنسین بیهوشی وارد اتاق شد و بعد از احوالپرسی دو یار قدیمی به وی نزدیک شدم و خودم را معرفی کردم. دکتر باطنی اعلام کرد که مشتاقانه هر سال ۱۳ و ۱۴ خرداد ماه به اینجا می‌آید و برای بازدیدکنندگان از آن روز‌های امام می‌گوید.

نکته جالب توجه در میان سخنان دکتر باطنی سن وی است. دکتر آن زمان ۲۵ ساله بوده و برایم بسیار جالب و جذاب است که تیم پزشکی حدود سی و شش نفره امام راحل آن بنیانگذار انقلاب اسلامی از جوانان این کشور بوده‌اند. جوانانی با رِنج سنی ۲۵ تا ۳۰، موضوعی که اکنون فراموش شده است. این انقلاب را جوانان در کنار امام عزیزشان پیروز و مستدام کردند و حتی اکنون هم بار‌ها مقام معظم رهبری جانشین بزرگوار امام خمینی (ره) بر جوان‌گرایی و استفاده از آن‌ها در تمام ارکان نظام تاکید داشته‌اند.

دکتر باطنی می‌گوید؛ ما قدر جوان‌ها را نمی‌دانیم در صورتی که این کشور برای جوان‌هاست. در صورتی که امام بار‌ها فرمودند این جوان‌ها انقلاب کردند و پیروز شدند.

در جایی دیگر از این گفتگو به محرمانه بودن ساخت و وجود این اتاق جراحی و CCU اشاره می‌کند و اعلام می‌کند که حتی امام هم از وجود آن خبر نداشت. سال ۶۳ این مجموعه کوچک با تجهیزات و پرسنل محدود ساخته شد و بعد از سکته امام راحل در سال ۶۵، ایشان را به اینجا منتقل کردیم. ایشان بعد از اطلاع از وجود چنین مکانی فرمودند؛ تنها در صورت استفاده عموم مردم بویژه اهالی جماران با ادامه کار اینجا موافقت می‌کنم، زیرا طی این مدت اهالی جماران به دلیل بحث حفاظت‌ها اذیت شده‌اند و اینگونه می‌توان به نوعی از آن‌ها دلجویی و تقدیر کرد.

وی در جایی با رجوع به یکی از خاطرات گذشته می‌گوید؛ دکتر پورمقدس متخصص قلب امام راحل بودند و در اصفهان بیمار‌های خود را می‌دیدند و آن‌هایی را که نیاز به جراحی و آنژیوگرافی داشتند را به تهران منتقل می‌کردند، اما این بیماران از دفتر ما در خیابان انقلاب سوار یک آمبولانس پوشیده می‌شدند و بعد به این مرکز درمانی آورده می‌شدند تا نتوانند جای آن را تشخصی دهند.

دکتر باطنی با خنده اظهار می‌کند که برخی از این بیماران وقتی به اصفهان برمی‌گشتند به دکتر پورمقدس می‌گفتند؛ فکر نکنید که ما متوجه نشدیم که کجا رفتیم فهمیدیم که ما را به زندان اوین بردین!

می‌گوید؛ سال ۶۸ که موضوع بیماری آخر امام راحل پیش آمد دیگر این مکان علنی شد. اواخر اردیبهشت ماه موضوع سرطان معده امام راحل تشخیص داده شد که ایشان شب اول خرداد بستری شدند و روز دوم جراحی شدند، در حقیقت در تصاویر منتشر شده از ایشان نشان می‌دهد که با سرمی از خون در حال خواندن نماز هستند که این آخرین نماز ایشان به صورت ایستاده بود و بعد از آن بر روی تخت نماز خود را به حالت نشسته می‎خواندند و متاسفانه در آخرین روز‌ها هم که حتی در بدترین حالت جسمانی و خوابیده هم نمازشان را ادا کردند.

دکتر باطنی اعلام کرد که اینجا دوربین مدار بسته‌ای وجود داشت که تمام لحظات ایشان را ثبت می‌کرد و چیزی حدود ۲۰۰ ساعت فیلم است که در اختیار موسسه حفظ آثار و نشر امام خمینی (ره) قرار گرفت و تنها حدود دو ساعت از ان در اختیار عموم و رسانه‌ها قرار گرفت.

اتاق از حضور بازدیدکنندگان پر و خالی می‌شود و آن‌ها مشتاقانه به سخنان توضیح‌دهندگان گوش فرا می‌دهند و برای میهمانان خارجی هم مترجم به آرامی مطالب را بازگو می‌کند.

دکتر باطنی در انتهای سخنانش می‌گوید؛ که پزشکان و پرستاران در طول سال در این مکان نماز خود را می‌خوانند و قسمت‌های دیگر هم به کار خود برای پذیرش و پرستاری از بیماران می‌پردازد یعنی تنها در این دو روز فضای اینجا برای مشتاقان آماده‌سازی می‌شود.

بعد از اینجا به حسینه جماران می‌روم، باورش برایم سخت است در فضایی قرار گرفته‌ام که روز‌ها و سال‌ها عاشقان و مریدان امام بر روی زیلو‌های آبی و سفید رنگ آن می‌نشستند و با تمام وجود به سخنان نوربخش ایشان گوش فرا می‌دادند. ساختمان هنوز همان حال و هوا را دارد و عده‌ای برای بازدید هم به آنجا آمده‌اند.

جماران

کمی بالاتر از حسینیه جماران، بیت امام است، حیاطی کوچک و ساده که مشرف به اتاق امام راحل است. سادگی و ساده‌زیستی از ایشان را می‌توان از تمام ذره ذره‌های این ساختمان با تمام وجود حس کرد. ویژگی طلایی که اکنون تنها در میان تعداد معدودی از مسئولان می‌توان مشاده کرد.

کنار آن نگارخانه جماران است که تصاویر امام راحل را از عنفوان جوانی تا سال ۶۸ در مراحل‌های مختلف بر دیوار و قفسه‌های شیشه‌ای قرار داده‌اند و انسان را به سال‌های دور می‌برد.

در انتهای این دیدار به اتاق دکتر محمدحسن ناصری فوق تخصص جراحی قلب و عروق ریاست بیمارستان جماران رفتیم. وی که از سال ۹۵ ریاست این بیمارستان را برعهده گرفته و اعلام می‌کند که این بیمارستان ۵۰ تخت‌خوابی اکنون به حدود ۶۵ تخت‌خواب رسیده است و سالانه میزبان بیمارانی از سرتاسر کشور و حتی از کشور‌های ترکیه، افغانستان، آذربایجان و … است و توانسته به یکی از قطب‌های تخصصی جراحی قلب در کشور تبدیل شود.

دکتر ناصری می‌گوید؛ این بیمارستان یادگار گرانقدر امام راحل است حتی بعد از رحل ایشان بر سر اینکه چه تصمیمی درباره آن اتخاذ شود، نظرات فراوانی وجود داشت، اما در نهایت با تاکید حاج احمد آقا این مکان حفظ شد و به ندرت با خریدن منازل اطراف آن، بیمارستان توسعه پیدا کرد.

حال امروز۳۰ سال از عروج ملکوتی امام راحل و فراق یار می‌گذرد و هنوز مشتاقان و عاشقان این پیر مراد هر ساله برای تجدید دیدار و میثاق به جماران می‌آیند و بار دیگر بر ادامه راه این امام عزیز قسم یاد می‌کنند.

برای مشاهده تصاویر بیشتر اینجا کلیک کنید.

انتهای پیام/

منبع خبر : باشگاه خبرنگاران جوان

پاسخ اتوبوسرانی به تمام اعتراضات رانندگان/ فک پلاک صحت ندارد/ جریمه برای جلوگیری از بروز حادثه برای شهروندان است

مدیرکل نظارت بر شرکت‌های خصوصی سازمان اتوبوسرانی به برخی از ابهامات و ایراد‌های وارده به بخش خصوصی اتوبوسرانی پاسخ داد و برخی از انتقادات رانندگان اتوبوس را به حق دانست.

پاسخ اتوبوسرانی به تمام اعتراضات رانندگان/ فک پلاک صحت ندارد/ جریمه برای جلوگیری از بروز حادثه برای شهروندان استبه گزارش خبرنگار حوزه شهری گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان، چندی پیش تعدادی از رانندگان سازمان اتوبوسرانی تهران برای احقاق برخی از حقوق خود و رفع ابهام پیرامون برخی از اتفاقات درون سازمانی، خواستار پیگیری مشکلات خود از اعضای شورای شهر تهران شدند.

رانندگان اتوبوس نسبت به حقوق تضییع شده خود اعتراض داشتند و صحبت آن‌ها حاکی از این بود که در مدیریت بخش خصوصی سازمان اتوبوسرانی ایراداتی وارد است.

بیشتر رانندگان معترض، رانندگان بخش خصوصی بودند که سازمان اتوبوسرانی تهران، با عقد قراردادی با بخش خصوصی، نظارت و مدیریت رانندگان را به بخش خصوصی واگذار کرده است.

این واگذاری مدیریت به بخش خصوصی موجب اعتراض رانندگان اتوبوس قرار گرفت، به طوری که رانندگان به دنبال احقاق حقوق از دسته رفته خود از طریق مراجع ذی‌ربط شدند.

پیمان حسینی مدیرکل نظارت بر شرکت‌های خصوصی سازمان اتوبوسرانی در گفت‌وگو با خبرنگار حوزه شهری گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان، به برخی از ابهامات و ایرادات وارد شده بر بخش خصوصی اتوبوسرانی پاسخ داد.

نرخ پایین کرایه‌ها جواب گو‌ی هزینه‌ها نیست

حال در این میان برخی از رانندگان نسبت به نرخ پایین کرایه خود اعتراض داشتند که این میزان نرخ کرایه با هزینه‌های آن‌ها همخوانی ندارد.

مدیرکل نظارت بر شرکت‌های خصوصی سازمان اتوبوسرانی در این رابطه گفت: این اعتراض رانندگان به حق است و ما تمام رایزنی‌های خود را انجام داده ایم تا هرچه سریع‌تر نرخ کرایه سال ۹۸ اتوبوسرانی تأیید و ابلاغ شود.

وی ادامه داد: با افزایش چشم‌گیر قیمت قطعات یدکی اتوبوس این میزان از کرایه که امروز شهروندان پرداخت می‌کنند کفاف هزینه زندگی رانندگان را نمی‌دهد.

حسینی افزود: به مدت یک سال کرایه‌های خطوط اتوبوسرانی افزایش پیدا نکرده است و امروز اگر هم ۳۰ درصد نرخ کرایه‌های خطوط افزایش یابد، باز هم کفاف هزینه‌های رانندگان اتوبوس را نمی‌دهد.

عقد قرار داد ده ساله فی ما بین

از دیگر موضوعاتی که مورد اعتراض رانندگان اتوبوس در بخش خصوصی بود، عقد قرارداد ده ساله بین رانندگان با شرکت خصوصی بود.

مدیرکل نظارت بر شرکت‌های خصوصی سازمان اتوبوسرانی در این رابطه گفت: طبق امضای قراردادی در سال ۹۵، قرارداد همکاری و فعالیت ده ساله تعدادی از رانندگان با بخش خصوصی به پایان رسید.

حسینی ادامه داد: در ذیل قرارداد هر یک از رانندگان بندی آمده است که “سهم بخش خصوصی از اتوبوس ۲ دانگ و سهم راننده پس از ده سال ۴ دانگ است” که این سهم ۴ به ۲ طی قراردادی است که بین بخش خصوصی و راننده به امضاء رسیده و راننده را ملزم به خدمت ۱۰ ساله کرده است.

وی تصریح کرد: تعدادی از رانندگان بعد از ده سال و اتمام قرارداد خود به این قرارداد اعتراض کردند. به شکلی برخی از آن‌ها گفتند که ما به هیچ عنوان این قرارداد را قبول نداریم.

مدیرکل نظارت بر شرکت‌های خصوصی سازمان اتوبوسرانی ادامه داد: این اعتراض آن‌ها درحالی است که ذیل تمام برگ‌های این قرارداد، امضا و اثر انگشت رانندگان ثبت شده است و طبق ماده ۱۰ قانون مدنی”هرگاه مفاد قرارداد از سوی طرفین زیر سوال نرود، این قرارداد دارای اعتبار است.

حسینی ادامه داد: در برهه‌ای از زمان شخصی اظهارنظر کرد و این قرارداد را زیر سوال برد و از آنجا به بعد تعدادی از رانندگان هم به جمع معترضان پیوستند.

وی با اشاره به این اعتراض گفت: در آن زمان ما به رانندگان اعلام کردیم که اگر شما این قرارداد را قبول ندارید به چه شکل می‌توانید ثابت کنید که به مدت ۱۰ سال بر روی اتوبوس کار کرده اید که آن‌ها در پاسخ گفتند:” بر اساس حکم صادره”.

مدیرکل نظارت بر شرکت‌های خصوصی سازمان اتوبوسرانی ادامه داد: ما در همان زمان به رانندگان اعلام کردیم که اگر به حکم صادر شده استناد کنند، زیر همان حکم قید شده است که سهم راننده ۴ دانگ و سهم بخش خصوصی ۲ دانگ است که رانندگان اعلام کردند که ۶ دنگ اتوبوس باید به نام ما انتقال یابد.

حسینی افزود: اتوبوس‌های شرکت واحد اتوبوسرانی طبق یک قرارداد در اختیار بخش خصوصی قرار داده شده است و خواست رانندگان از بخش خصوصی در رابطه با انتقال ۶ دانگ سهم اتوبوس به آن‌ها مصداق فروش مال غیر است که طبق قانون انجام این فعل جرم است.

وی تصریح کرد: برخی از رانندگان این توقع را دارند که بخش خصوصی اتوبوس دولتی را به نام آن‌ها بزند که این خلاف قانون و مقررات است.

مدیرکل نظارت بر شرکت‌های خصوصی سازمان اتوبوسرانی ادامه داد: برخی از رانندگان اعلام کردند که پول اتوبوس را تمام و کمال پرداخت کرده‌اند و باید هر ۶ دنگ اتوبوس به نام آن‌ها انتقال یابد.

حسینی در این باره گفت: پس از عقد قرارداد بین بخش خصوصی و سازمان اتوبوسرانی قرار شد برای حل اختلاف احتمالی فی مابین و رسیدگی به شکایات و اعتراضات رانندگان بخش خصوصی، کمیته‌ای به نام “کمیته انضباطی و حل و فصل مشکلات” تشکیل شود.

وی ادامه داد: این کمیته متشکل از نماینده وزارت کشور، نماینده شورای شهر، نماینده بهره برداری بخش خصوصی، یک نماینده از ۱۶ شرکت بخش خصوصی، نماینده سازمان اتوبوسرانی و یک نماینده از کانون کارشناسان دادگستری است.

حسینی ادامه داد: پس از طرح این ادعا، ما تعدادی از این رانندگان را به کمیته معرفی کردیم تا به ادعای آن‌ها رسیدگی شود و کمیته بعد از بررسی اعلام کرد که تمام دفترچه اقساط به نام شرکت بوده است و برخی از این رانندگان در موضوع انتقال ۶ دانگ اتوبوس، حقی ندارند.

وی افزود: طبق قانون، پرداخت هزینه شکایت بر دوش شاکی است که ما این موضوع را به رانندگان طرف دعوا اعلام کردیم که حتی آن‌ها حاضر به پرداخت این هزینه هم نبودند و سازمان اتوبوسرانی هزینه آن را پرداخت کرد.

حسینی ادامه داد: پس از بررسی در کمیته مشخص شد که حق تعدادی از رانندگان در این رابطه تضییع شده است، به عنوان مثال ارزش یک اتوبوس ۱۰ میلیون تومان بود و راننده ۱۵ میلیون تومان پرداخت کرده بود که این ۵ میلیون اضافی پرداخت به آن‌ها مرجوع شد.

مدیرکل نظارت بر شرکت‌های خصوصی سازمان اتوبوسرانی تاکید کرد: بعد از این اتفاق در کنار جریمه بخش خصوصی، تمام حقوق راننده به وی بازگشت و ما از راننده خواستیم درخواست دهد که ضرر و زیان وارده را نیز دریافت کند.

حسینی در این خصوص ادامه داد: در مقابل این موارد بودند رانندگانی که بعد از ۱۰ سال خدمت این انتظار را داشتنتد ۶ دانگ اتوبوسی که مبلغ آن ۳۰ میلیون تومان است را با پرداخت ۱۵ میلیون تومان تصاحب کنند.

علت قطع همکاری با برخی از رانندگان

یکی دیگر از موارد مورد اعتراض رانندگان قطع همکاری رانندگان بعد از ۱۰ سال بود.

حسینی در این باره توضیح داد: طبق قرارداد فی مابین پس از پایان ۱۰ سال همکاری، بخش خصوصی این اختیار را دارد که برای ادامه همکاری با نیرو‌های خود تصمیم گیری کند و بیشتر کسانی که اعتراضی نسبت به قطع همکاری خود داشتند جزء افرادی بودند که در زمان خدمت ۱۰ ساله خود حاشیه‌هایی را برای مجموعه ایجاد کرده بودند.

وی تصریح کرد: برخی از این افراد برای احقاق حقوق خود به دیوان عدالت شکایت کردند و دیوان دستور داد دو طرف مدارک و اسناد خود را ارائه کنند که پس ارائه اسناد از سوی بخش خصوصی، دیوان عدالت بخش خصوصی را جریمه کرد که چرا جان تعدادی زیادی از شهروندان را به دست چنین افرادی سپرده است؟

تامین مخازن گاز اتوبوس جزء وظایف دولت

بحث دیگری که رانندگان نسبت به آن اعتراض داشتند، نوسازی مخازن گاز بود.

حسینی در این باره گفت: اعتراض راننده‌ها در این رابطه به حق است، زیرا پس از اتمام معاینه فنی زمانی که رانندگان برای اخذ معاینه فنی به مراکز مربوطه مراجعه می‌کنند، به علت فرسودگی مخازن گاز، مرکز معاینه فنی به آن‌ها برچسب معاینه فنی نمی‌دهد.

مدیرکل نظارت بر شرکت‌های خصوصی سازمان اتوبوسرانی افزود: مخازن باید به وسیله دولت تأمین شود که به علت تحریم‌ها این کار بسیار مشکل شده است.

حسینی ادامه داد: در بعضی از موارد سازمان اتوبوسرانی مخازن برخی از اتوبوس‌های فرسوده‌ای را که از رده خارج شده است، اما هنوز چند سالی از عمر مخازن آن‌ها باقی مانده را به قیمتی بالاتر از ارزش آن خریداری کرده و در اختیار برخی از رانندگان قرار داده است.

هزینه اجاره پارکینگ بر دوش رانندگان

یکی دیگر از مواردی که مورد اعتراض تعدادی از رانندگان بود بحث اجاره پارکینگ بود.

حسینی در این رابطه گفت: زمین‌هایی که برای پارکینگ اتوبوس‌ها استفاده می‌شود، متعلق به بخش خصوصی است و سازمان این زمین‌ها را اجاره می‌کند.

وی ادامه داد: زمانی که سازمان و بخش خصوصی پارکینگ‌ها را اجاره می‌کند، طبیعی است که بخشی از هزینه آن را از رانندگان اخذ کند.

فک پلاک اتوبوس برخی از رانندگان

بحث فک پلاک اتوبوس رانندگان از سوی بخش خصوصی مورد دیگری بود که رانندگان به آن اعتراض داشتند.

مدیرکل نظارت بر شرکت‌های خصوصی سازمان اتوبوسرانی با رد این ادعا گفت: پلاک هر خودرو متعلق به پلیس است و هیچ نهادی به غیر از پلیس حق انتقال و فک پلاک را ندارد.

حسینی ادامه داد: طبق قانون هرگونه تغییر در پلاک، مخدوش کردن و فک آن از شش ماه تا یک سال حبس دارد و اگر هر نهادی به غیر از پلیس اقدام به فک پلاک کنند، مجرم است.

وی با جرم خواندن فک پلاک تاکید کرد: هیچ گونه اتوبوسی از سوی بخش خصوصی فک پلاک نشده است و این ادعا صحیح نیست.

جریمه ۱۰۰۰ تومانی رانندگان

جریمه رانندگان از دیگر مباحث مورد اعتراض رانندگان بود.

مدیرکل نظارت بر شرکت‌های خصوصی سازمان اتوبوسرانی در این رابطه گفت: بحث توقف اتوبوس‌ها تنها در ایستگاه، جزء مواردی است که سازمان اتوبوسرانی لحظه‌ای از آن کوتاه نمی‌آید.

حسینی ادامه داد: تجربه تلخ حوادثی که در گذشته برای مسافران در پیاده شدن خارج از ایستگاه اتفاق افتاد، ما را بر آن داشت تا با اخذ جریمه از رانندگانی که خارج از ایستگاه اقدام به باز کردن در اتوبوس می‌کنند، از بروز حوادث مشابه سال‌های قبل جلوگیری شود.

وی تاکید کرد: جریمه هر بار باز کردن درب خارج از ایستگاه برای رانندگان ۱۰۰۰ تومان است که این جریمه را سازمان در چند نوبت به رانندگان بخشید و آن را اعمال نکرد.

حسینی گفت: تلاش‌های ما برای کاهش مشکلات رانندگان سازمان اتوبوسرانی ادامه دارد و امید است که با اهتمام مدیران و مسئولان شاهد بهبود روز افزون شرایط کاری این قشر از خدمت رسان به شهروندان باشیم.

انتهای پیام/

منبع خبر : باشگاه خبرنگاران جوان