چرا به هوشنگ شهبازى به عنوان کاندیداى شوراى اسلامى شهر تهران راى بدهیم !؟

این روزها برخى سوالات براى همه پیش مى آید که چرا یک خلبان خود را کاندیداى شوراى اسلامى شهر تهران کرده است و به نظر این فرد باید در زمینه تخصصى خودش کار کند نه اینکه وارد چنین عرصه هایى شود.
خوب اگر اینگونه هست مهندس عمران باید در صنعت ساختمان حاضر شود،مدیر باید در زمینه کارى خود مثلا مدیر عامل یک شرکت شود و کلا همه شغل ها و تخصص ها باید دور از گود شوراى شهر به امور تخصصى خود بپردازند.
اما اینگونه پاسخ داده مى شودکه نه، کلان شهر تهران نیازمند مهندس عمران و معمار براى تصمیم گیرى هاى عمران شهر و شهرسازیست،تهران نیازمند مدیران باتجربه در امور مختلف شهرى و محیط زیستى است و ….
پس این را مى توان با سوال اینچنینى پاسخ داد،مگر تهران فرودگاه ندارد!؟مگر تهران مملو از عاشقان صنعت هوانوردى نیست!؟مگر تهران پایتخت ایران و مرکزیت صنعت هوانوردى در بخش گردشگرى با مهمترین و پررفت و آمدترین فرودگاه هاى کشور نیست!؟
در روزگارى که عصر مدرن جاى خود را به دوران پست مدرن داده است همگان مى دانند که امور اجرایى کاملا تخصصى شده و گرد آمدن متخصصین در کنار هم و تحقق فرآیند خرد جمعى هست که مى تواند بهترین تصمیمات اجرایى را اتخاذ نماید و دوران تک بعدى نگرى رو به پایان است.براى مدیریت کلان شهر تهران و تصمیم گیرى هاى مناسب در زمینه اداره شهر تهران نیاز هست تا از اصناف مختلف متخصصین امر وارد عرصه شوند.
کمى عمیقتر به موضوع فکر کنیم،شاید عموم ندانند که ترافیک شهر تهران خود مى تواند عاملى در زنجیره سوانح هوایى باشد.این جمله شاید کمى تعجب برانگیز باشد.اما درنظر بگیرید خلبان پرواز یک هواپیما که باید براى پرواز خودرا با سرویس معین شرکت هواپیمایى به فرودگاه برساند چقدر از زمان خودرا پشت ترافیک مى گذراند و به همان اندازه انرژى و زمان استراحت خود را از دست مى دهد که همین کارایى خلبان را کاهش داده و ضریب خطا را بالا خواهد برد.حال اگر یک فرد متخصص وارد این عرصه شود که کاملا شرایط را از نزدیک لمس کرده و به تمامى قوانین استاندارد بین المللى هوانوردى واقف است، چه میزان مى تواند در سامان دهى ترافیک شهر تهران کمک حال باشد،شاید یک نظر وى بتواند تاثیر به سزایى در حمل و نقل شهرى و دسترسى به فرودگاه ها داشته باشد که این فقط ایجاد تسهیلات براى کروى پرواز و هوانوردان نیست ،بلکه براى همه است چون عموم از این موضوع سود مى برند نه فقط عده اى خاص.
در قسمت قبلى هم اشاره شد خلبان فردى است که براى تصمیم گیرى مناسب در کمترین و بحرانى ترین لحظات آموزش دیده و یک خلبان با تجربه کسى است مدیریت خوبى در پرواز خود به لحاظ رفتار سازمانى و امر کنترل و هدایت پرواز داشته باشد.
پس با چشمى بازتر و نگاهى عمیق به موضوع کاندیداتورى افراد از جمله کپتن هوشنگ شهبازى نگاه کنیم.
این نوشتار نیز جهت حمایت نیست،تنها به لحاظ آشنا ساختن عموم با جایگاه یک خلبان در جامعه است که امروز از این صنف یک نفر کاندیداى شوراى شهر شده است و این حق عموم مردم هست تا شناخت لازم را کسب کرده و با آگاهى نفر مورد نظر خود را انتخاب کنند.
هوشنگ شهبازى را نه فقط به عنوان کسى که هواپیماى بویینگ ٧٢٧ را بدون چرخ دماغه  هواپیما سالم و بدون کوچکترین آسیبى به مسافرین، روى زمین نشاند روانه شوراى اسلامى شهر تهران کنیم، بلکه به عنوان یک متخصص مورد نیاز شورا که همیشه جایش روى صندلى هاى تصمیم گیرنده خالى بوده حمایت کرده و براى رفتن به شوراى شهر تحت حمایت قرار دهیم.قطعا نیاز جامعه امروز تهران براى نه فقط هوانوردان بلکه همه،حضور یک متخصص از صنعت هوانوردیست.
یادداشتى از HESAM7E7
ادامه دارد…

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

مایل به ثبت نظر خود میباشید?
نظر خود را در زیر ثبت نمایید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *